Сослагательное: të + глагол
Вместо инфинитива албанский использует të и глагол в нужном лице — это сослагательное наклонение: Dua të blej bukë — «Я хочу купить хлеба» (буквально «хочу, чтобы я купил»). Формы — те же, что после do të в будущем времени.
Формы
От настоящего времени отличаются только «ты» и «он». Их строят от формы «я»: dal — të dalësh, të dalë (а не от del). У «вы» — основа настоящего: të dilni. Свои формы — у jam, kam, dua и them: të jem, të jesh, të jetë; të kem, të kesh, të ketë; të duash, të dojë; të thuash, të thotë.
| лицо | punoj | dal |
|---|---|---|
| unë | të punoj | të dal |
| ti | të punosh | të dalësh |
| ai, ajo | të punojë | të dalë |
| ne | të punojmë | të dalim |
| ju | të punoni | të dilni |
| ata, ato | të punojnë | të dalin |
После каких слов
После dua «хочу», mund «могу», duhet «надо» (тема «Хочу, могу, нужно»), а также после filloj «начинаю», vazhdoj «продолжаю»: Po filloj të kuptoj — «Я начинаю понимать», Vazhdojmë të punojmë — «Мы продолжаем работать». И после оценок: Është mirë të pushosh — «Тебе хорошо бы отдохнуть», Është e vështirë të gjesh punë — «Трудно найти работу».
Чтобы, прежде чем
Që të — «чтобы»: Erdha që të të ndihmoj — «Я пришел, чтобы тебе помочь». Para se të — «прежде чем»: Para se të dalësh, mbyll dritaren — «Прежде чем выйти, закрой окно».
Побуждение и вопрос
Le të — «давай(те)»: Le të shkojmë! — «Пойдем!». Të в начале вопроса — «мне …?»: Të hap dritaren? — «Открыть окно?», Ç'të bëj? — «Что мне делать?».
В прошедшем
Если главный глагол в прошедшем, после të обычно тоже ставят прошедшее (имперфект): Dua të lexoj → Doja të lexoja — «Я хотел почитать». По-русски инфинитив не меняется, а в албанском глагол после të меняется.