The conditional and "if"
The conditional (kushtore) is "would": do të + the imperfect. Do të punoja — "I would work", Do të doja një kafe — "I'd like a coffee". It is used to be polite and to talk about things that are not real.
Forms
Do të doesn't change, and the verb is in the imperfect (see "The imperfect: punoja, isha, kisha"): do të punoja, do të isha, do të kisha. The same form is the "future in the past": Më tha që do të vinte — "He told me he would come".
| person | punoj | jam |
|---|---|---|
| unë | do të punoja | do të isha |
| ti | do të punoje | do të ishe |
| ai, ajo | do të punonte | do të ishte |
| ne | do të punonim | do të ishim |
| ju | do të punonit | do të ishit |
| ata, ato | do të punonin | do të ishin |
Politely
Do të doja … — "I would like …": Do të doja një dhomë për dy netë — "I'd like a room for two nights". A do të më ndihmonit? — "Would you help me?". Do të ishte mirë — "It would be good".
If: nëse, po të
A real condition takes nëse or në qoftë se (a little more formal) + an ordinary tense: Nëse bie shi, do të rrimë në shtëpi — "If it rains, we'll stay at home". Po të + the subjunctive also means "if": Po të duash, mund të vish me ne — "If you like, you can come with us".
Unreal conditions: po të + imperfect
An unreal condition takes po të or sikur të + the imperfect, and the main clause takes do të + the imperfect: Po të kisha para, do ta blija — "If I had money, I would buy it". Sikur të mos binte shi, do të dilnim — "If it weren't raining, we'd go out".
About the past: do të kisha + participle
When talking about a past that can't be changed, both parts take the participle: Do ta kisha gatuar darkën, po të kisha pasur kohë — "I would have cooked dinner if I had had time". In speech it is often simpler: Po ta dija, do të ta thosha — "If I had known, I'd have told you".