Wollen, können, müssen: dua të, mund të, duhet të
Die drei häufigsten Verben mit të: dua të „ich will“, mund të „ich kann“, duhet të „ich muss, man muss“. Danach steht das Verb in der passenden Person: Dua të shkoj — „Ich will gehen“, Mund të vish? — „Kannst du kommen?“, Duhet të punoj — „Ich muss arbeiten“.
Dua të ändert sich
Dua wird selbst konjugiert, und das Verb nach të ebenfalls. Ai do të shkojë bedeutet sowohl „er will gehen“ als auch „er wird gehen“: Was gemeint ist, ergibt sich aus der Situation.
| Person | gehen wollen |
|---|---|
| unë | dua të shkoj |
| ti | do të shkosh |
| ai, ajo | do të shkojë |
| ne | duam të shkojmë |
| ju | doni të shkoni |
| ata, ato | duan të shkojnë |
Mund të und duhet të ändern sich nicht
Mund und duhet sind für alle Personen gleich, nur das Verb nach të ändert sich: mund të shkoj, mund të shkosh; duhet të shkoj, duhet të shkosh. Eine höfliche Bitte: Mund të më ndihmoni? — „Könnten Sie mir helfen?“.
Nicht dürfen und nicht müssen
Nuk steht vor dem Modalverb: Nuk mund të vij — „Ich kann nicht kommen“. Nuk duhet të bedeutet „nicht dürfen“: Nuk duhet të vonohesh — „Du darfst nicht zu spät kommen“. „Nicht müssen“ heißt s'ka nevojë të: S'ka nevojë të vish — „Du musst nicht kommen“.
Außerdem: di të, më pëlqen të
Di të bedeutet „können, beherrschen“: Di të notosh? — „Kannst du schwimmen?“. Më pëlqen të bedeutet „etwas gern tun“: Më pëlqen të gatuaj — „Ich koche gern“.