Volere, potere, dovere: dua të, mund të, duhet të
I tre verbi più frequenti con të: dua të «voglio», mund të «posso», duhet të «devo, bisogna». Il verbo che segue va nella persona giusta: Dua të shkoj — «Voglio andare», Mund të vish? — «Puoi venire?», Duhet të punoj — «Devo lavorare».
Dua të cambia
Dua si coniuga, e così anche il verbo dopo të. Ai do të shkojë significa sia «lui vuole andare» sia «lui andrà»: lo chiarisce il contesto.
| persona | voler andare |
|---|---|
| unë | dua të shkoj |
| ti | do të shkosh |
| ai, ajo | do të shkojë |
| ne | duam të shkojmë |
| ju | doni të shkoni |
| ata, ato | duan të shkojnë |
Mund të e duhet të non cambiano
Mund e duhet sono uguali per tutte le persone; cambia solo il verbo dopo të: mund të shkoj, mund të shkosh; duhet të shkoj, duhet të shkosh. Una richiesta cortese: Mund të më ndihmoni? — «Potrebbe aiutarmi?».
Non si deve e non c'è bisogno
Nuk va prima del verbo modale: Nuk mund të vij — «Non posso venire». Nuk duhet të significa «non si deve»: Nuk duhet të vonohesh — «Non devi fare tardi». «Non c'è bisogno» si dice s'ka nevojë të: S'ka nevojë të vish — «Non c'è bisogno che tu venga».
Inoltre: di të, më pëlqen të
Di të significa «saper fare»: Di të notosh? — «Sai nuotare?». Më pëlqen të significa «mi piace»: Më pëlqen të gatuaj — «Mi piace cucinare».